Σατωβριάνδος: Θέλω με όλη μου την καρδιά να είναι ο Φανός το μαγεμένο νησί της Καλυψώς.
Στις πύλες της Αδριατικής, δηλαδή μεταξύ του ακρωτηρίου Οτράντο στην Ιταλία και της Λιγκέτα στην Αλβανία. Ήμουν εκεί, στα σύνορα της ελληνικής αρχαιότητας και τα όρια της λατινικής. Ο Πυθαγόρας, ο Αλκιβιάδης, ο Σκιπίωνας, ο Καίσαρας, ο Πομπήιος, ο Κικέρων, ο Αύγουστος, ο Οράτιος, ο Βιργίλιος, είχαν περάσει από αυτή τη θάλασσα. Πόσο διαφορετικές τύχες δεν άφησαν όλα αυτά τα διάσημα πρόσωπα στα άστατα αυτά κύματα! Κι εγώ, σκοτεινός ταξιδιώτης, περνώντας πάνω από τα σβησμένα ίχνη των πλοίων που μετέφεραν τους μεγάλους άνδρες της Ελλάδας και της Ιταλίας, πήγαινα να βρω τις Μούσες στην πατρίδα τους· αλλά δεν είμαι ο Βιργίλιος και οι θεοί δεν κατοικούν πια στον Όλυμπο. Προχωρούσαμε προς το νησί Φανός. Σε ορισμένους αρχαίους χάρτες φέρει, μαζί με τον σκόπελο Μερλέρα, το όνομα Οθωνοί ή Καλυψώ. Ο Ντ’ Ανβίλ φαίνεται να το δηλώνει με αυτό το όνομα, και ο κ. Λεσεβαλιέ στηρίζεται στην αυθεντία αυτού του γεωγράφου για να βρει στον Φανό τον τόπο όπου ο Οδυσσέας έκλαψε τόσον καιρό την πατρίδα του. ...