Οικονομικές ενισχύσεις στο Καστελλόριζο, ξανά παραγκωνισμένα τα Διαπόντια Νησιά.

Ένα χρόνο ακριβώς μετά τον αποκλεισμό των Διαποντίων από το μειωμένο ΦΠΑ, ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε οικονομικές βοήθειες στο ανατολικότερο άκρο της Ελλάδος. Καμία ανακοίνωση για το δυτικότερο, τα Διαπόντια Νησιά.

Η πρόσφατη εξαγγελία του Πρωθυπουργού από το Καστελλόριζο για ετήσια οικονομική ενίσχυση 5.000 ευρώ σε κατοίκους και εργαζόμενους, σε συνδυασμό με τις περσινές παρεμβάσεις για μειωμένο ΦΠΑ κατά 30% στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου, επαναφέρει στο προσκήνιο μια χρόνια πληγή της ελληνικής περιφερειακής πολιτικής: το χάσμα μεταχείρησης μεταξύ των ανατολικών ακριτικών συνόρων και της υπόλοιπης νησιωτικής Ελλάδας.

1. Το «Δόγμα» του Ανατολικού Αιγαίου και το Καστελλόριζο

Γεωπολιτική Θωράκιση: Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και ιδίως το Καστελλόριζο αντιμετωπίζονται κυρίως μέσα από το πρίσμα της εθνικής ασφάλειας και της γεωπολιτικής επιτήρησης.

Στοχευμένα Κίνητρα: Το πακέτο των 5.000 ευρώ ανά νοικοκυριό (συν επιπλέον ενισχύσεις για οικογένειες) και τα μισθολογικά κίνητρα για όσους υπηρετούν εκεί αποσκοπούν αποτρεπτικά στη δημογραφική ερήμωση.

Φορολογική Ελάφρυνση: Η επαναφορά και επέκταση του μειωμένου ΦΠΑ κατά 30% στα νησιά του Βορείου Αιγαίου και των Δωδεκανήσων με πληθυσμό κάτω των 20.000 κατοίκων εφαρμόστηκε για να αμβλύνει το τεράστιο κόστος διαβίωσης σε αυτές τις περιοχές.

2. Η «Αόρατη» Δυτική Πύλη της Ελλάδος: Διαπόντια Νησιά και Ιόνιο

Στον αντίποδα, το δυτικότερο άκρο της χώρας, τα Διαπόντια Νησιά (Oθωνοί, Ερεικούσσα, Μαθράκι) μαζί με μικρότερα νησιά του Ιονίου, βιώνουν μια αίσθηση εγκατάλειψης από την κεντρική πολιτική σκηνή:

Αποκλεισμός από τα προνόμια: Παρά το γεγονός ότι οι Οθωνοί και τα γειτονικά τους νησιά αποτελούν το προκεχωρημένο φυλάκιο στα δυτικά σύνορα της χώρας προς την Ιταλία και Αλβανία, δεν έχουν ενταχθεί στα καθεστώτα μειωμένου ΦΠΑ.

Έλλειψη Κινήτρων Παραμονής: Δεν υπάρχουν αντίστοιχα προγράμματα επιδότησης μόνιμης κατοικίας ή γενναία οικονομικά κίνητρα για την προσέλκυση και παραμονή γιατρών, εκπαιδευτικών και επαγγελματιών, με αποτέλεσμα να απειλούνται με ερήμωση.

Η νησιωτικότητα δεν σταματά στο Αιγαίο. Η απομόνωση, το υψηλό κόστος μεταφορικών και οι ελλιπείς δομές υγείας είναι κοινός τόπος για όλα τα μικρά ακριτικά νησιά της χώρας, ανεξαρτήτως γεωγραφικού προσανατολισμού.

Συμπέρασμα

Η επιλεκτική εφαρμογή μέτρων στήριξης δημιουργεί πολίτες «δύο ταχυτήτων». Η πολιτεία οφείλει να αντιληφθεί ότι η νησιωτική πολιτική δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε γεωπολιτικές εξαιρέσεις, αλλά πρέπει να διέπεται από οριζόντια δικαιοσύνη. Τα Διαπόντια Νησιά και το Ιόνιο πρέπει να διεκδικούν ισότιμη αναγνώριση των δυσκολιών τους και έμπρακτη στήριξη της επιβίωσής τους στα δυτικά σύνορα της Ελλάδας.

Για οποιαδήποτε αντιγραφή ή αναπαραγωγή άρθρων της σελίδας diapontia.gr, θα πρέπει να αναφέρεται η αρχική πηγή.

©Copyright diapontia.gr 2019-2026